Τετάρτη, 29 Απριλίου 2015

Πάμε πάλι από την αρχή…














Έπεσε στα μάτια μου εχθές

μια φωτογραφία ενός παιδιού στη Συρία

με τα χέρια ψηλά  στον αέρα

Είχε περάσει λέει την κάμερα για όπλο

Αναστενάζω, Κόσμε

Πάμε πάλι από την αρχή…

«Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος…»


              Χρήστος Τεμιρτζόγλου Γ5

Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

Next Floor




Άνθρωπος: το πιο άπληστο ζώο στον πλανήτη.

Το πάθος της απληστίας και της γαστριμαργίας.


Τα πάθη δεν ανήκουν στη φύση του ανθρώπου, αλλά αποτελούν παρα φύση καταστάσεις .  Είναι αρρώστιες, που προσβάλλουν την ψυχική του υγεία.
Τα πάθη δεν ταυτίζονται με τις αμαρτίες.
Πάθη είναι οι αμαρτωλές καταστάσεις της ψυχής, που ενεργοποιούνται με τις αμαρτίες.

Τα τρία βασικά πάθη που γεννιούνται από τη φιλαυτία   και δημιουργούν όλα τα υπόλοιπα, είναι κατά την πατερική παράδοση η φιλαργυρία, η κενοδοξία, και η γαστριμαργία.


Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Ταινία: Κομφούκιος (Confucius)

Η ταινία «ο Κομφούκιος» προωθεί τον κινεζικό πολιτισμό


Η ταινία περιγράφει τις εμπειρίες του Κομφούκιου ανάμεσα στην ηλικία των 51 και των 73 ετών, τα οποία είναι τα τελευταία χρόνια της ζωής του μέχρι τον θάνατό του από ασθένεια.
Πρωταγωνιστής είναι ο σταρ από το Hidden Tiger Crouching Dragon, Chow Youn Fat.


Αρχικά, ο Κομφούκιος υπηρέτησε ως υπάλληλος. Αργότερα, ταξίδεψε για ολόκληρα 14 χρόνια σε όλα τα κράτη της Κίνας, επιστρέφοντας τελικά στην πατρίδα του για να τελειοποιήσει και να τακτοποιήσει τα έγγραφά του. Υπέστη ατέλειωτες πικρίες και δυσκολίες και πέθανε απογοητευμένος. Ωστόσο, μέσω αυτής της εμπειρίας, η σημαντικότερή του θεωρία, η έννοια της αρμονίας και του «Ρεν», που σημαίνει γενναιοδωρία και φιλανθρωπία, διαμορφώθηκε πλήρως.

Ο Κομφούκιος, ο οποίος πέθανε πριν από 2.400 χρόνια, είναι ένα σύμβολο του κινεζικού πολιτισμού. Οι 75 βραβευθέντες με Νόμπελ εξέδωσαν το 1988 στο Παρίσι κοινή δήλωση, απευθύνοντας έκκληση σε όλους τους ανθρώπους να μελετήσουν την σοφία του Κομφούκιου, η οποία χαίρει ιστορίας 2000 χρόνων, για να επιζήσουν στον 21ο αιώνα.


Confucius.(2010).Part 1.(GREEK SUBS) από ixvos



Confucius.(2010).Part 2.(GREEK SUBS) από ixvos

Το πρώτο Κομφουκιανικό Ινστιτούτο ιδρύθηκε το 2004 στην Νότιο Κορέα. Αυτός ο μη κυβερνητικός οργανισμός έχει γίνει το επίκεντρο της παγκόσμιας διάδοσης της κινεζικής γλώσσας και κουλτούρας. Μέχρι σήμερα ιδρύθηκαν 280 τέτοια Ινστιτούτα σε όλον τον κόσμο, με τον αριθμό των μαθητών της κινεζικής γλώσσας να έχει ξεπεράσει τα 40 εκατ.
http://greek.cri.cn/

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

KOΜΦΟΥΚΙΑΝΙΣΜΟΣ & ΤΑΟΙΣΜΟΣ

36. Η κινεζική θρησκεία

Ταοϊστής ασκητής

α) Μια θρησκεία σύνθετη από πολλές
Στην Κίνα υπάρχουν από παλιά πολλές θρησκείες, άλλες εγχώριες, όπως ο Κομφουκιανισμός και ο Ταοϊσμός, και άλλες επείσακτες, όπως ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ και ο Μαχαγυάνα Βουδισμός.
 Οι κύριες μεταξύ αυτών είναι ο Κομφουκιανισμός, ο Ταοϊσμός και ο Μαχαγυάνα Βουδισμός. 
Οι τρεις αυτές θρησκείες υπάρχουν και ως χωριστά θρησκευτικά συστήματα, λίγοι όμως είναι εκείνοι που έχουν τη μία μόνο από αυτές ως αποκλειστική ή κύρια θρησκεία τους. Αυτό συμβαίνει, διότι η θρησκεία που ασκεί η πλειονότητα του κινεζικού λαού, και που γι' αυτό μπορεί να ονομαστεί κινέζικη θρησκεία, αποτελείται από τις τρεις παραπάνω θρησκείες σε συνδυασμό.
 Ο συνδυασμός τους συνίσταται στη χρήση από τους ίδιους ανθρώπους πότε της μιας και πότε της άλλης, ανάλογα με τον επιδιωκόμενο σκοπό.
 Έτσι, για την επίτευξη σκοπών που μπορούν να πραγματοποιηθούν μέσα από την εναρμόνιση του ανθρώπου με το γενικό τρόπο λειτουργίας της φύσης ή για την επίτευξη υγείας και μακροβιότητας οι Κινέζοι προστρέχουν στην ταοϊστική παράδοση. 
Για την επίτευξη μιας αρμονικής κατάστασης στην περιοχή των διανθρώπινων σχέσεων, από εκείνες που αφορούν στα μέλη μιας οικογένειας ως εκείνες που αφορούν στις κοινωνικές και δημόσιες υποχρεώσεις, οι ίδιοι συμπεριφέρονται σύμφωνα με τους κανόνες του Κομφουκιανισμού, οι οποίοι διέπουν ακριβώς αυτές τις σχέσεις. 
Για την επίτευξη μιας καλής μεταθανάτιας ζωής, οι Κινέζοι στρέφονται σ' εκείνους τους Βούδες και Μποντισάτβες που βοηθούν σ' αυτό τον τομέα.
Επιπροσθέτως, για την επίτευξη σκοπών όπως η καλή υγεία, π.χ. η επαγγελματική προκοπή, η απόκτηση παιδιών, η προστασία από συμφορές κτλ. οι Κινέζοι στρέφονται σ' ένα πλούσιο πάνθεο, που αποτελείται από τα θεία όντα όλων των παραπάνω θρησκειών.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/498/3245,13200/




ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΧΑΝΟΓΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

η κινεζική θρησκεία from desphan

                     Lao Tzu Biography                               

Οι θρησκείες στην Κίνα—ο Ταοϊσμός και ο Βουδισμός


Οι θρησκείες στην Κίνα—ο Ταοϊσμός και ο Βουδισμός from ΠΕ 01
                                            ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

32. Η θέση των λαϊκών στη σύγχρονη λατρεία, επισημάνσεις και προβληματισμοί

Σήμερα, η θέση των λαϊκών στη λατρεία είναι πολύ διαφορετική. Ο μεγαλύτερος αριθμός των πιστών προσέρχεται στη λατρεία ως θεατής και όχι ως συμμέτοχος.
 Τα τελούμενα από τον ιερέα αγνοούνται από τους λαϊκούς είτε διότι δεν τα βλέπουν είτε διότι δε γνωρίζουν το νόημά τους, με αποτέλεσμα να τα θεωρούν θρησκευτικές τελετές (ριτουαλισμός*) και όχι ευκαιρίες για να λάβουν τη χάρη του Θεού.
Οι πιστοί είναι, επίσης, απομονωμένοι από την ψαλμωδία (εφόσον το έργο αυτό έχει ανατεθεί μόνο στους ψάλτες), αλλά και από τις περισσότερες ευχές της λατρείας, οι οποίες δεν ακούγονται, λόγιο μιας ιδιάζουσας συνήθειας που εμφανίστηκε στην Εκκλησία, να διαβάζονται, δηλαδή, πολύ χαμηλόφωνα.
Το πρόβλημα είναι σοβαρό, διότι η μετάπτωση των πιστών από την κατηγορία των συμμετεχόντων στην κατηγορία των απλών θεατών, τους αποστερεί από μια βαθιά πνευματική εμπειρία και δημιουργεί αρρυθμία στο σώμα της Εκκλησίας.
Επιβάλλεται, λοιπόν, να διερευνήσουμε τα αίτια αυτής της μετάπτωσης, ώστε να συνειδητοποιήσουμε και την ανάγκη της υπέρβασης του προβλήματος.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

32. η θέση των λαϊκών στη σύγχρονη λατρεία, επισημάνσεις και προβληματισμοί from ΠΕ 01

Εκτός, βέβαια, από τους ποιμένες της Εκκλησίας, θα πρέπει και από την πλευρά των ίδιων των λαϊκών να υπάρχει επιθυμία και επιδίωξη για γνωριμία με τη λατρεία, αλλά και για ενεργοποίησή τους κατά τη διάρκεια των λατρευτικών εκδηλώσεων. Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να συμμετέχουν στην ψαλμωδία ή τα αναγνώσματα. 
Ιδιαίτερα κατά τη Θεία Ευχαριστία, επιβάλλεται να ψάλλουν καθώς και να απαγγέλλουν όλοι μαζί το «Σύμβολο της Πίστεως» και την «Κυριακή Προσευχή». 
Το ζητούμενο είναι να υπάρξει στη λατρεία η «συνιερουργία», δηλαδή η απόλυτη συνεργασία μεταξύ κλήρου και λαού, ώστε ν' αποκατασταθεί το μεγάλο πρόβλημα της περιθωριοποίησης των λαϊκών στη λατρεία, το οποίο ουσιαστικά πλήττει την ενότητα του σώματος της Εκκλησίας.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-A106/116/900,3357/
                          


                                                     ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

31. Προβληματισμοί για τη λειτουργική γλώσσα και τη μουσική

Ορθόδοξα παιδιά στην Κορέα ψάλλουν στη θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων.
Ορθόδοξα παιδιά στην Κορέα ψάλλουν στη θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων.

Η λειτουργική μας γλώσσα δεν επιδιώκει τον εντυπωσιασμό, αλλά την προσέγγιση του πιστού και τη δημιουργία κατάνυξης στην καρδιά του. Η ανάγκη όμως της συνέχειας και ο κίνδυνος διάσπασης της παράδοσης συνέβαλαν στη διατήρηση της γλωσσικής μορφής της λατρείας παρά την εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας (ομιλουμένη-λαϊκή) μετά τον 11ο αιώνα. Γι' αυτό σήμερα η γλώσσα της λατρείας μας φαίνεται αρχαΐζουσα.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-A106/116/900,3356/

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

31. προβληματισμοί για τη λειτουργική γλώσσα και τη μουσική from ΠΕ 01

γ) Η μουσική στη λατρεία της Εκκλησίας
Η Ορθόδοξη Εκκλησία χρησιμοποιεί και καθαγιάζει όλες τις μορφές της τέχνης. Μαζί με την ποίηση, ανέπτυξε και τη μουσική, «βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική», η οποία αναπτύχθηκε στο Βυζάντιο και μεταδόθηκε στους άλλους ορθόδοξους λαούς (Άραβες, Σέρβους. Βουλγάρους, Ρώσους κ.λπ.). Η βυζαντινή μουσική είναι συνέχεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής. Η εκκλησιαστική μουσική δεν είναι τέχνη αυτόνομη, αλλά το ένδυμα του λόγου των ύμνων. Σκοπός της είναι να δημιουργεί και αυτή πνεύμα κατάνυξης και ευλάβειας. Κατά τους αγίους Πατέρες μας, η ψαλμωδία δεν είναι «ευφωνίας σπουδή» (επίδειξη φωνητικών προσόντων), αλλά υποβοήθηση των πιστών να δεχτούν τη θεολογία των ύμνων. Είναι καθαρά φωνητική και απέκλεισε από την αρχή τη χρήση των μουσικών οργάνων. Μουσικό όργανο γίνεται στη λατρεία ο ίδιος ο πιστός, που αινεί το Θεό με την ψυχή πρώτα και μετά με τη φωνή του.


ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

ΘΙΒΕΤΙΑΝΟΣ ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ II

Β' Λυκείου

35.Ο Βουδισμός
[Dalai_Lama2.jpg]
Λάμο Θοντάπ
Δαλάι Λάμα (1935-)
Σύμφωνα με τον θιβετιανό βουδισμό, ο Δαλάι Λάμα είναι ένας. Σήμερα ο τίτλος ανήκει στον Λάμο Θοντάπ, τον 14ο Δαλάι Λάμα. Ο πνευματικός αρχηγός του Θιβέτ αντιπροσωπεύει τη φιλοσοφία της ζωής των βουδιστών που ζουν εκεί.
Μετενσαρκώνεται από γενιά σε γενιά και υπηρετεί την αλήθεια της ανθρώπινης ύπαρξης και την ειρήνη του πνεύματος. Το δεύτερο συνθετικό του ονόματος σημαίνει στα σανσκριτικά γκουρού, δηλαδή δάσκαλος, ενώ το πρώτο συνθετικό, Δαλάι (ωκεανός, αυτός που αγκαλιάζει), ήταν το αληθινό όνομα του τρίτου Δαλάι Λάμα.
Ο 14ος Δαλάι Λάμα γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1935 στο Τάκτσερ, ένα μικρό χωριό του Βορειοανατολικού Θιβέτ. Το 1937 μια ειδική αποστολή της κυβέρνησης του Θιβέτ επισκέφθηκε τα χωριά της περιοχής αναζητώντας τον άνθρωπο εκείνο που θα διαδεχόταν τον 13ο Δαλάι Λάμα, ο οποίος απεβίωσε το 1933. Σύμφωνα με τους ανιχνευτές, σημάδια και οράματα τους οδήγησαν στον δίχρονο Λάμο Θοντάπ. Μάλιστα, όταν εξέτασαν τον μικρό Θιβετιανό, αυτός αναγνώρισε με ευκολία αντικείμενα τα οποία ανήκαν στους προκατόχους του. Στις 22 Φεβρουαρίου 1940 στέφθηκε επίσημα πνευματικός αρχηγός του Θιβέτ.
Ο 14ος Δαλάι Λάμα ανατράφηκε σύμφωνα με τη φιλοσοφία των θιβετιανών βουδιστών, φιλοσοφία η οποία έχει τις ρίζες της στο κίνημα του Τσονγκ-Κα-Πα (1357-1419), ο οποίος ανέλαβε να αναστηλώσει τη βουδιστική αρχή της μοναστηριακής υπακοής. Γι' αυτόν τον σκοπό ίδρυσε ένα τάγμα βουδιστών μοναχών με το όνομα Γκελούγκπα ή Τάγμα των Κίτρινων Σκούφων. Το 1438 ο αρχηγός του τάγματος, ο πρώτος στην ουσία Δαλάι Λάμα, έχτισε ένα μοναστήρι στο Τασιλούντμπο, αλλά ήταν ο δεύτερος Δαλάι Λάμα εκείνος ο οποίος καθιέρωσε το μοναστήρι στο Ντριπάνγκ ως τη μόνιμη βάση του τάγματος. Η επωνυμία Δαλάι Λάμα καθιερώθηκε όταν τα ηνία πήρε ο τρίτος Δαλάι Λάμα. Νονός του ήταν ο μογγόλος ηγέτης Αλτάν Χαν, ο οποίος ασπάστηκε μαζί με τους ακολούθους του τον θιβετιανό βουδισμό. Ο εγγονός του Αλτάν Χαν αναγνωρίστηκε ως ο τέταρτος Δαλάι Λάμα, γεγονός που ενίσχυσε τις σχέσεις μεταξύ Μογγόλων και Θιβετιανών και προκάλεσε τον θυμό των κινέζων κατακτητών.
Με την υποστήριξη των Μογγόλων και των Μαντσού ο Δαλάι Λάμα ανέκτησε μεγάλη πολιτική δύναμη. Ο 5ος Δαλάι Λάμα με τη βοήθεια μιας δυτικής φυλής Μογγόλων εξάπλωσε την κυριαρχία των Γκελούγκπα στην ευρύτερη περιοχή του Θιβέτ. Στη διάρκεια της βασιλείας του η ύπαρξη του Δαλάι Λάμα ενισχύθηκε με τη διαπίστωση ότι όχι μόνο ήταν η μετενσάρκωση των προηγούμενων Δαλάι Λάμα αλλά στην ουσία ήταν η θεότητα Μποντισάτβα Αβαλοκιτεσβάρα, η οποία εμφανίζεται περιστασιακά στη Γη για να βοηθήσει τους θνητούς. Οταν στις αρχές του 18ου αιώνα ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των δυτικών Μογγόλων και των Θιβετιανών κατέληξε αιματηρός, η δυναστεία των Τσινγκ της Κίνας αποφάσισε να παρέμβει. Για να επιβάλει την τάξη έδωσε στον Δαλάι Λάμα την ηγεσία του κράτους, κάτω όμως από το άγρυπνο μάτι κινέζων τοπικών διοικητών από το Πεκίνο.
Οταν ο 14ος Δαλάι Λάμα ανέλαβε τα ηνία, ο προκάτοχός του είχε ήδη ανακηρύξει την ανεξαρτησία του Θιβέτ, κίνηση που όμως αναγνωρίστηκε μόνο από τους Βρετανούς και όχι από τους Κινέζους, οι οποίοι είχαν εξαναγκαστεί να αποσύρουν τα στρατεύματά τους το 1912 εξαιτίας της επανάστασης του 1911 στην Κίνα.
Παρ' όλο που υπήρξε μάρτυρας της πτώσης του κομμουνισμού, ο Δαλάι Λάμα υπήρξε θερμός υποστηρικτής του. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι στην αρχή αισθανόταν απειλημένος από την ιδεολογία του και την καταστρεπτική του δύναμη αλλά, όταν επισκέφθηκε την Κίνα το 1954 και σπούδασε τον Μαρξ και την ιδεολογία του, ο φόβος του μετατράπηκε σε δέος.
Εξέφρασε ακόμη και την επιθυμία να γίνει επίτιμο μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Δεν έγινε όμως ποτέ.


Σύμφωνα με άρθρο που συνέταξε ο ίδιος και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Time» στις 4 Οκτωβρίου 1999: «Ο μαρξισμός μιλάει για ίσο καταμερισμό περιουσίας. Αν στο Θιβέτ είχαμε υιοθετήσει μια αυθεντική μορφή κομμουνισμού, θα είχαμε κερδίσει πολλά. Οι Κινέζοι όμως έφεραν στο Θιβέτ ένα δήθεν απελευθερωτικό κίνημα βασισμένο στη βία και στην επιβολή. Κατέστρεψαν τα μοναστήρια, σκότωσαν και έκαψαν χωριά».
Από τη στιγμή που τα κινεζικά στρατεύματα κατέλαβαν για δεύτερη φορά το Θιβέτ ως και σήμερα ο Δαλάι Λάμα εργάστηκε για την καλύτερη διαβίωση του λαού του.
Οταν το 1954 επισκέφθηκε την Κίνα, προσπάθησε να συμβιβαστεί με τις κινεζικές αρχές για μια ειρηνευτική συμφωνία που θα αφορούσε την καλύτερη διακυβέρνηση της χώρας του. Ως το καλοκαίρι του 1956 οι Κινέζοι εξέφρασαν εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του.
Οταν όμως ο Δαλάι Λάμα αποφάσισε να επισκεφθεί τον ιερό τόπο του βουδισμού στην Ινδία για τον εορτασμό των γενεθλίων του Βούδα, οι Κινέζοι εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους. Στο Θιβέτ οι εσωτερικές αναταράξεις ήταν ήδη έντονες και, όταν του ζήτησαν να χρησιμοποιήσει τη δύναμη και την πειθώ του για να αποτρέψει τις αντιδράσεις των Θιβετιανών, βλέποντας τη θλιβερή κατάσταση του λαού του, αρνήθηκε.
Τότε ο Δαλάι Λάμα αποφάσισε να αυτοεξοριστεί. Εγκατέλειψε το Θιβέτ επάνω σε ένα άλογο με προορισμό την Ινδία. Πήρε τη μεγάλη αυτή απόφαση πεπεισμένος ότι έξω από τα σύνορα της χώρας του θα ήταν οπλισμένος με μεγαλύτερη δύναμη ώστε να αλλάξει την τύχη των ανθρώπων του. «Ζούμε ως πρόσφυγες τα τελευταία 40 χρόνια. Παρατηρώ τους Θιβετιανούς που έρχονται από το Θιβέτ και έχουν κόκκινα μάγουλα. Εμείς στην Ινδία είμαστε ελεύθεροι αλλά κίτρινοι. Το κλίμα εδώ δεν μας ευνοεί. Είμαστε όμως τυχεροί που μπορούμε και μιλάμε για το Θιβέτ και την ιστορία του. Οι Θιβετιανοί είναι διασκορπισμένοι σε όλον τον κόσμο: Ινδία, Αμερική, Αυστραλία και Ευρώπη. Είναι επιστήμονες, διανοούμενοι, σκεπτόμενοι άνθρωποι και διαλογιστές».
Ο 14ος Δαλάι Λάμα αφιέρωσε τη ζωή του σε αυτό που εξαρχής είχε αναλάβει: στην αλήθεια και στον διαφωτισμό. Η εις βάθος μόρφωσή του τού επέτρεψε να αγωνιστεί για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το τέλος της βίας και την ελευθερία του πνεύματος. Οι διασυνδέσεις του σε όλον τον κόσμο διέδωσαν το Θιβέτ και τον βουδισμό σε όλες τις γωνιές της Γης, ενώ το έργο του αναγνωρίστηκε διεθνώς και βραβεύτηκε με το Albert Schwetzer Humanitarian Award το 1987 και το Νομπέλ Ειρήνης το 1989.
Το συμπέρασμα του 14ου Δαλάι Λάμα συνοψίζεται με δικά του λόγια ως εξής: «Οι Κινέζοι και οι Θιβετιανοί έχουν ζήσει μαζί για χιλιάδες χρόνια. Υπήρξαν ευτυχισμένα χρόνια και δυστυχισμένα χρόνια. Αλλά θα έρθει η ημέρα που θα μάθουν από τη ζωή και θα ζήσουν ενωμένοι με ειρήνη. Τότε θα γυρίσουμε πίσω. Αλλά όχι εγώ. Εγώ θα συνεχίσω να ταξιδεύω, από χώρα σε χώρα, από μοναστήρι σε μοναστήρι. Θα γνωρίζω κόσμο αλλά πάντοτε θα ξέρω ποιοι είναι οι αληθινοί μου φίλοι. Είναι αυτοί στους οποίους χρωστάω την ύπαρξή μου σήμερα. Και θα με ακολουθούν ως τον θάνατό μου».
http://www.tovima.gr/

Θιβέτ


More presentations from giannisver

Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

On Jesus' Program


On Jesus' program                     Σύμφωνα με το πρόγραμμα του Ιησού
I'm working for Christ                 Εργάζομαι για το Χριστό 
Oh yes I am                                Ω! ναι εργάζομαι
On Jesus' program                     
Σύμφωνα με το πρόγραμμα του Ιησού
I know someday I'll rise             Ξέρω ότι κάποια μέρα θα αναστηθώ  
On Jesus' program                     
Σύμφωνα με το πρόγραμμα του Ιησού
To mansions in the sky               Στα παλάτια του ουρανού
Where I'll be free to live on       Όπου θα είμαι ελεύθερος να συνεχίσω να ζω
To live on                                   Να συνεχίσω να ζω

Eternally                                     Αιώνια



On Jesus' program
I'll wade out in the deep
Oh yes I will
On Jesus' program
Oh I cannot sleep
On Jesus' program
The Holy Spirit will creep
I know he'll take me, shake me
Make me what I have to be

On Jesus' program
I'm working for Christ
Oh yes I am
On Jesus' program
I know someday I'll rise
On Jesus' program
To mansions in the sky
Where I'll be free to live on
To live on
Eternally

I'm workin
On the program
Every day
When this life
Is all over
I'm going home
When this life
Is all over
I'm going home

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ ΙΙ


35.Ο Βουδισμός
Β) Το ιδανικό του Χιναγυάνα. Σύμφωνα με τα παραπάνω το ιδανικό αυτό είναι ν' αποκτήσει ο άνθρωπος αντίληψη της αληθινής πραγματικότητας, ώστε τελικά να απελευθερωθεί από την εξ ορισμού οδυνηρή ύπαρξη. Ο άνθρωπος αυτός δεν μπορεί στο Χιναγυάνα παρά να είναι μοναχός. Οι λαϊκοί μπορούν μόνο να κάνουν πράγματα που παράγουν καλό κάρμα και να ελπίζουν, όπως στον Ινδουισμό, σε μια καλύτερη αναγέννηση. Τα πράγματα αυτά είναι: η «ντάνα», δηλαδή το να δίνεις οι ιερές αποδημίες η τήρηση κάποιων από τους κανόνες του «οκταπλού μονοπατιού» για κάποιο διάστημα κτλ. 
Γενικά όμως, στο Βουδδισμό την κυρίως βουδιστική κοινότητα αποτελούν εκείνοι που ζουν με τέτοιον τρόπο, ώστε να μπορούν να τηρήσουν όλα όσα πρέπει, δηλαδή οι μοναχοί. Επειδή όμως την πλειονότητα των πιστών του αποτελούν οι λαϊκοί, η δεσπόζουσα ποσοτικά μορφή του είναι εκείνη των λαϊκών.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/498/3245,13199/


  108 buddhas Δημιουργία του Θεολόγου Μπάλτου Ιωάννη

 "τέσσερις ευγενικές αλήθειες":

·                     Η ύπαρξη είναι πόνος
·                     Αιτία του πόνου είναι η επιθυμία
·                     Η κατάπαυση του πόνου
·                     Το μονοπάτι που οδηγεί στην κατάπαυση του πόνου

·                      "οκταπλό μονοπάτι" ή  "μέση οδό":
·                      Σωστή αντίληψη: ( η κατανόηση των Ευγενικών Αληθειών.) 
·                      Σωστή πρόθεση: (να προσπαθείς να ενεργείς διακριτικά.)      
·                      Σωστή ομιλία: (ν’ αποφεύγεις τον θυμό, τα ψέματα και το κουτσομπολιό.) 
·                     Σωστή ενέργεια: (να ζεις τίμια και να μη βλάπτεις τα ζωντανά πλάσματα )  
·                      Σωστή εργασία: (ν’ αποφεύγεις εργασίες που μπορεί να βλάψουν κάποιον.) 
·                    Σωστή προσπάθεια: ( να προσπαθείς σκληρά να ξεπεράσεις την επιθυμία και την προσκόλληση
·                      Σωστή σκέψη: (να σκέφτεσαι πριν κάνεις κάποια ενέργεια.)
·                     Σωστός διαλογισμός: (να ελευθερώσεις το μυαλό σου από τις απολαύσεις, για να οδηγηθείς στον φωτισμό.)





Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ Ι

35.Ο Βουδισμός
Τρεις σκηνές από τη γέννηση τον Βούδα (Ινδία, 5ος αι. μ.Χ.).
Ο Βουδισμός αποτελείται από ένα πλήθος παραδόσεων που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης πορείας του. Οι παραδόσεις αυτές διαιρούνται συνήθως σε δύο μεγάλους κλάδους: το Βουδισμό Χιναγυάνα και το Βουδισμό Μαχαγυάνα. Σ' αυτούς ως ιδιαίτερος κλάδος μπορεί να προστεθεί ο Βουδισμός του Θιβέτ και της Μογγολίας. Εδώ, μετά από μια σύντομη αναφορά στον ιδρυτή του Βουδισμού, θα παρουσιάσουμε το Χιναγυάνα και το Μαχαγυάνα.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/498/3245,13199/

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΔΑ 
Δημιουργία του Θεολόγου Μπάλτου Ιωάννη
Α) Η διδασκαλία. 
Ο Βουδισμός γενικά διατήρησε κάποιες διδασκαλίες παρόμοιες με εκείνες του Ινδουισμού. Έτσι, η ιδέα ότι η ύπαρξη ταυτίζεται με τον πόνο ισχύει και εδώ, καθώς και ότι αυτή, μέσα από τις μετενσαρκώσεις, αναπαράγεται συνεχώς. Έτσι ο πόνος διαιωνίζεται.
Οι «τέσσερις ευγενικές αλήθειες» είναι:
1) Η ύπαρξη είναι πόνος. Όλα τα όντα, μεταξύ των οποίων και ο άνθρωπος, συναντούν τον πόνο σε διάφορα επίπεδα: τη γέννηση, τη φθορά, την αρρώστια, το θάνατο. Να έχεις εκείνο που δε θέλεις ή να μην έχεις εκείνο που θέλεις, είναι πόνος. Όλες οι καταστάσεις, ακόμη και οι ευχάριστες, υπόκεινται σε μεταβολή και αργά ή γρήγορα μετατρέπονται αναπόφευκτα σε κάποια από αυτές τις οδυνηρές καταλήξεις.
2) Αιτία του πόνου» είναι η επιθυμία. Η επιθυμία έχει ως αντικείμενο πράγματα, καταστάσεις, όντα κτλ. που ο άνθρωπος τα θεωρεί ως πραγματικά. Π.χ. ένα ψεύτικο νόμισμα που βλέπει κάποιος στο δρόμο είναι επιθυμητό μόνο όσο θεωρείται αληθινό. Παύει να είναι τέτοιο μόλις αποκαλυφθεί ότι είναι ψεύτικο.
3) Η κατάπαυση του πόνου. Αυτή ονομάζεται «νιρβάνα»  που σημαίνει «σβήσιμο». Αναφέρεται στην κατάσβεση της άγνοιας, της επιθυμίας και της απέχθειας, που δεν είναι παρά η άλλη όψη της επιθυμίας, κυρίως όμως σ' εκείνο που η κατάσβεση αυτή οδηγεί, δηλαδή στην κατάπαυση της αναπαραγωγής της ύπαρξης. Τα τελευταία λόγια του Σιντάρτα ήταν: «δε θα ξαναγεννηθώ πια».
4) Το μονοπάτι που οδηγεί στην κατάπαυση του πόνου. Αυτό αποτελείται από οκτώ στάδια που μοιάζουν με την Ινδουϊστική γιόγκα γι' αυτό λέγεται «οκταπλό μονοπάτι». Τα πρώτα αφορούν στην αποφυγή βλάβης κάθε ζωντανού πλάσματος, στην απάρνηση της ιδιοκτησίας κτλ. Τα τελευταία αφορούν στο διαλογισμό.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/498/3245,13199/

ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

βουδισμός from mariastou
                         
                             ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Το ωραιότερο ποπ τραγούδι για τον Ιησού.

Το ωραιότερο ποπ τραγούδι για τον Ιησού είναι το “Jesus Cristo” του ROBERTO CARLOS.


Ένα από τα πιο ωραία ποπ χριστιανικά τραγούδια, που διέπρεψαν παντού στα πρώτα χρόνια του '70, ήταν το βραζιλιάνικο «Jesus Cristο» των Roberto Carlos και Erasmo Carlos. Το κομμάτι γίνεται αμέσως επιτυχία στην Βραζιλία, αφού οι εκτελέσεις του είναι δεκάδες, αλλά και σε όλο τον κόσμο μιας και διαπνέεται από περιφανή ποπ vibes. 

Το «Jesus Christ Superstar» (1970) επηρεάζει παντού –ακόμη και στην Ελλάδα, αν σκεφθούμε πως ο Δήμος Μούτσης, ήδη από το 1971, αποτείνει φόρο τιμής στην ροκ όπερα των Andrew Lloyd Webber και Tim Rice με την progressive εισαγωγή του στον «Άγιο Φεβρουάριο»–, τα hippy και acid (ψυχεδελικά) συγκροτήματα δίνουν τη σκυτάλη στα xian (τα χριστιανικά εννοώ), με τα σχετικά τραγούδια να κατακλύζουν το εμπορικό και το υπόγειο κύκλωμα, ενώ οι Ιταλοί, ανάμεσα σε άλλους, λανσάρουν το 1971 τα περίφημα Jesus jeans (εστιάζοντας στην περίφημη διαφήμιση, με τα γυναικεία οπίσθια), ανακατεύοντας στη διαμάχη που ξεσπά ακόμη και τον Παζολίνι.  


   Ένα από τα πιο ωραία ποπ χριστιανικά τραγούδια (για μένα το ωραιότερο), που διέπρεψε ολούθε στα πρώτα χρόνια του ’70, ήταν το βραζιλιάνικο «Jesus Cristο» των Roberto Carlos και Erasmo Carlos – ένα καλλιτεχνικό ζευγάρι, που έγραψε αθάνατες επιτυχίες.   Ο Roberto Carlos είναι ο μεγαλύτερος ποπ τραγουδιστής που ανέδειξε ποτέ η Βραζιλία, με τις συνθέσεις του να γίνονται παντού «επιτυχίες» και βεβαίως στην Ελλάδα (σχεδόν από την αρχή). Να θυμηθούμε μόνο το «Namoradinha de um amigo meu», που τραγούδησαν οι Cinquetti με τον Λάκη Τζορντανέλλι ως «Το κορίτσι του φίλου μου» το 1968. Τι ωραίο τραγούδι! Και τι… ωραιότερη version!!   To «Jesus Cristo» (1970), που είναι ένα καθαρά χριστιανικό, σωτηριολογικό άσμα γίνεται αμέσως hit στη Βραζιλία, αφού οι εκτελέσεις του είναι απανωτές (Elis Regina, Erlon Chaves, Milton Banana Trio – πολύ ωραία διασκευή για jazzheads), αλλά και σε όλο τον κόσμο (Al De Lory & Mandango, Lenny Kuhr, Silver’s Thrust, Romuald…), μιας και διαπνέεται από περιφανή ποπ vibes. 

Προσωπικά, απ’ όσες εκτελέσεις του έχω ακούσει προτιμώ εκείνη της Βραζιλιάνας Claudia (αν και του Γάλλου Romuald δεν είναι κατώτερη), που μου αρέσει πιο πολύ λόγω των… χριστιανικών chorus vocals, αλλά κι επειδή η Claudia, που έχει φωνάρα, τραγουδά σαν την… Ελπίδα. Δηλαδή εγώ νομίζω ότι η Claudia θα πρέπει να είχε επηρεάσει την Ελπίδα, επειδή είχε έρθει (η Claudia) στην Ελλάδα κι είχε τραγουδήσει στην «4η Ολυμπιάδα Τραγουδιού», τον Ιούλιο του ’71, κατακτώντας μάλιστα και το Πρώτο Βραβείο με το τραγούδι των Marcos Valle και Paulo Sérgio Valle «Minha voz virá do sol da América».   Είχε βγει, φυσικά, και το σχετικό… made in Greece 45άρι στην Odeon, με το «Minha voz…» στη μια πλευρά και το «Jesus Cristo» στην άλλη. 

  Δεν χρειάζεται να πω πως το βραζιλιάνικο τραγούδι μεταφράστηκε, εκείνη την εποχή, και στα ελληνικά, για να το τραγουδήσει ο Πασχάλης ως «Κάποτε θάρθη μια μέρα» στο δισκάκι «Η συντροφιά μας (Jesus)/ Κάποτε θάρθη μια μέρα (Jesus Christo)» [Philips, 1972] – με τα δύο κομμάτια να ακούγονται και στο πρώτο προσωπικό LP του που είχε τυπωθεί την ίδια χρονιά.  


 Aκούστε όλες τις διασκευές και τις εκτελέσεις του Jesus Christo. 












ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΦΩΝΤΑ ΤΡΟΥΣΑ (http://diskoryxeion.blogspot.gr/)
ΠΗΓΗ: http://www.lifo.gr/

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Η συνάντηση



Τι κοινό μπορεί να έχουν δύο άγνωστοι σε μια αποβάθρα τρένου; Μια τυχαία συνάντηση φέρνει στην επιφάνεια στερεότυπες αντιλήψεις, παγιωμένες συμπεριφορές, αλλά και αλήθειες που ορισμένοι επιλέγουν να αγνοούν.

Κυριακή, 12 Απριλίου 2015

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

Δος μου αυτόν τον ξένο ΙΙΙ

          Ένα μηδαμινό αίτημα, άρχοντά μου, και μικρό για όλους ήρθα να σου ζητήσω. 
Δος μου να θάψω το νεκρό σώμα εκείνου, που συ καταδίκασες σε θάνατο, του Ιησού του Ναζωραίου, του Ιησού του ξένου, του Ιησού του φτωχού, του Ιησού του αστέγου, του Ιησού που κρέμεται γυμνός, του Ιησού, του γιου του περιφρονημένου μαραγκού, του δεμένου, που βρίσκεται εκτεθειμένος στο ύπαιθρο, του ξένου και αγνώριστου ανάμεσα στους ξένους και κοντά σ' όλα αυτά βρίσκεται κρεμασμένος και αξιοκαταφρόνητος.

Δος μου αυτόν τον ξένο, γιατί ήρθε εδώ από μακρινή χώρα, για να σώσει τον άνθρωπο, τον ξενιτεμένο από την ουράνια πατρίδα του.
Δος μου αυτόν τον ξένο, γιατί κατέβηκε στη σκοτεινή γη, για να ανυψώσει τον ξένο.
Δος μου αυτόν τον ξένο, επειδή, μόνο αυτός είναι πραγματικά ξένος.
Δος μου αυτόν τον ξένο, του Οποίου τη χώρα δεν γνωρίζουμε εμείς οι ξενιτεμένοι.
Δος μου αυτόν τον ξένο, του Οποίου τον Πατέρα, δεν ξέρουμε εμείς οι αποξενωμένοι.
Δος μου αυτόν τον ξένο, του Οποίου τον τρόπο και τον τόπο αγνοούμε εμείς οι ξένοι.
Δος μου αυτόν τον ξένο, που έζησε τη ζωή και το βίο του ξενιτεμένου, ανάμεσα στους ξενιτεμένους.
Δος μου αυτόν τον ξένο, που δεν έχει εδώ που να γείρει το κεφάλι.
Δος μου αυτόν τον ξένο, που σαν ξένος ανάμεσα στους ξένους, άστεγος, γεννήθηκε στη φάτνη.
Δος μου αυτόν τον ξένο, που σαν βρέφος ακόμη από τη φάτνη, έφυγε για να σωθεί από τον Ηρώδη.
Δος μου αυτόν τον ξένο, που από τα σπάργανά του ακόμη ξενιτεύτηκε στην Αίγυπτο.
Δος μου αυτόν, που δεν είχε ούτε πόλη, ούτε χωριό, ούτε σπίτι, ούτε καμιά μόνιμη κατοικία, ούτε κανένα συγγενή. Αλλά σε ξένη χώρα κατοίκησε μαζί με τη μητέρα Του, αυτός που κατέχει τα πάντα.

Άρχοντά μου, επίτρεψε μου να σκεπάσω αυτόν που κρέμεται γυμνός στο ξύλο του Σταυρού, γιατί Αυτός σκέπασε της δικής μου φύσεως τη γυμνότητα.
Δος μου να θάψω αυτόν το νεκρό, ο Οποίος έθαψε την αμαρτία μου στα νερά του Ιορδάνη. Για ένα νεκρό σε ικετεύω, που αδικήθηκε από όλους, που προδόθηκε από το μαθητή του, που εγκαταλείφθηκε από τους φίλους του, που διώχθηκε από τα αδέλφια του που τον έδειρε ο δούλος του!
Για ένα νεκρό σε παρακαλώ, ο Οποίος καταδικάστηκε από αυτούς που ο ίδιος ελευθέρωσε από τη σκλαβιά, πληγώθηκε από αυτούς που θεράπευσε, εγκαταλείφθηκε από τους Μαθητές Του, στερήθηκε την ίδια τη Μητέρα του!
Για ένα νεκρό σε δυσωπώ Πιλάτε, που κρέμεται στο Σταυρό. Δεν έχει κανένα να του συμπαρασταθεί. Δεν έχει πατέρα στη γη, δεν έχει φίλο, δεν έχει μαθητή, ούτε συγγενή, ούτε κανένα για να τον θάψει, αλλά είναι μόνος, μονογενής Υιός του μόνου Πατρός, Θεός στον κόσμο αυτό και κανείς άλλος.

Απόσπασμα 
Αγίου Επιφανίου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίας της Κύπρου
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...