Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

Παράδεισος ή Κόλαση

A' ΛΥΚΕΙΟΥ Θ.Ε. 2 ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ 2.5 ΣΩΤΗΡΙΑ (5ο δίωρο)

2γ. Παράδεισος - κόλαση
Η πατερική θεολογία [...] κάνει λόγο για τον παράδεισο ως τον τόπο της βασιλείας του Θεού.[...] Δεν υπάρχουν κτιστοί και περιορισμένοι χώροι ως παράδεισος και κόλαση.
Παράδεισος και κόλαση είναι καταστάσεις και σχέσεις προς τον ζωοδότη Θεό.
Ματσούκας, Ν. (1997). Δογματική και Συμβολική Θεολογία Γ.
Θεσσαλονίκη: Πουρναράς, σ. 308-309.
[...] Η κολασμένη ζωή δεν είναι μια ιδιαίτερη κατάσταση που την επιβάλλει βάσει ενός νόμου ο Θεός, και μάλιστα σε μια φυλακή κτιστών βασάνων. Ο Θεός, κατά τον Μάξιμο Ομολογητή, λόγου χάρη, αγκαλιάζει αγαθούς και πονηρούς. Οι δεύτεροι δεν μπορούν να τον δουν στη δόξα
του, και τον αισθάνονται ως τιμωρό και εχθρικό. [...]
Είναι φιλία η παραδείσια ζωή, ενώ η κόλαση είναι «αφιλία» και ακοινωνησία, τόσο σε σχέση με τον Θεό όσο και σε σχέση με τους άλλους. Συγκλονιστική είναι μια διήγηση στα Αποφθέγματα
του αββά Μακαρίου, την οποία θα ζήλευαν σύγχρονοι υπαρξιστές φιλόσοφοι και διανοούμενοι. Ο αββάς Μακάριος χτυπάει με το μπαστούνι του, καθώς βαδίζει στην έρημο, το πεταμένο κρανίο
ενός αιρεσιάρχη. Και αμέσως η ψυχή του στην κόλαση αναγαλλιάζει, και αισθανόμενη την επαφή του αγίου τον παρακαλεί για ανακούφιση. Στην ερώτηση του αββά ποια είναι η κατάστασή τους εκεί στην κόλαση, ο κολασμένος τού λέει πως το πρόσωπο του καθενός είναι κολλημένο στη ράχη του άλλου, και δεν μπορεί κανένας να αντικρίσει τα πρόσωπα των άλλων. Τον παρακαλεί τελικά να προσευχηθεί, για να μπορέσουν να δουν λιγάκι το πρόσωπο του διπλανού τους. [...]
Ματσούκας, Ν. (1988). Δογματική και Συμβολική Θεολογία Β.

Θεσσαλονίκη: Πουρναράς, σ. 544-546.



Το Ευαγγέλιο του πλουσίου και του Λαζάρου μας δεικνύει μία βαθύτερη πραγματικότητα σχετικά με τη ζωή και τον θάνατο, σχετικά με τον παράδεισο και την κόλαση. Δεν έχουμε δύο ζωές -πριν και μετά τον θάνατο- η ζωή είναι μία: αρχίζει με τη σύλληψη και δεν τελειώνει ποτέ. 
Ο παράδεισος και η κόλαση δεν είναι δύο χώροι, δεν πρόκειται για τοπικούς προσδιορισμούς. Πρόκειται για μία κατάσταση κοινωνίας με το πρόσωπο του Χριστού. Η κόλαση είναι ακριβώς η θέληση του ανθρώπου να μη μετέχει σε αυτήν την κοινωνία· είναι η επιλογή να παραμένει μόνος, αυτάρκης, αυτονομημένος. Ο Λάζαρος υπομένοντας τις θλίψεις του έχοντας σχέση με τον Θεό, χαίρεται αυτήν τη χαρά της συνάντησης, ενώ ο πλούσιος ο οποίος είχε μόνη χαρά στη ζωή του τα πλούτη, δεν μπορεί να κοινωνήσει με τον Θεό, γιατί δεν θέλει πλέον να ανοιχτεί.

Αν κανείς δεν μπορέσει σε αυτήν τη ζωή να καταλάβει την παρουσία του Θεού, να ανοιχτεί σε αυτήν τη σχέση, να συνειδητοποιήσει ότι είναι με τον Χριστό, δεν θα μπορέσει ούτε μετά θάνατον.

Ο ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΟΥ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ.

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ 4.1 ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (1ο δίωρο)
Εφαρμόζοντας:
Η αναίρεση της ελευθερίας και οι συνέπειές της.
Εναλλακτικά:
«Έντεχνος Συλλογισμός (Artful Thinking)- Ακούγοντας 5Χ2 (παραλλαγή του 10X2)». Οι μαθητές/μαθήτριες ακούν ένα τραγούδι σχετικό με τη στέρηση της ελευθερίας (π.χ. Θούριος, Ρήγα, μουσική Χ. Λεοντή, Δημοσθένους λέξις του Δ. Σαββόπουλου Ελευθερία, Π. Θεοχαρίδης κ.ά.). Σε φύλλο εργασίας δίνονται οι στίχοι με πέντε κενά, τα οποία καλούνται να συμπληρώσουν. Στη συνέχεια, ακούουν για δεύτερη φορά το ίδιο τραγούδι και καλούνται να σημειώσουν πέντε λέξεις που τους έκαναν εντύπωση. Ακολουθεί συζήτηση στην ολομέλεια.


Ο Θούριος του Ρήγα (1797)  Σελ. 160

Ως πότε, παλληκάρια,
να ζούμεν στα στενά,
μονάχοι, σαν λιοντάρια,
στες ράχες, στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμεν,
να βλέπωμεν κλαδιά,
να φεύγωμ' απ' τον κόσμον,
για την πικρή σκλαβιά;
Να χάνωμεν αδέλφια,
Πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας
κι όλους τους συγγενείς;
Καλλιό ’ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά και φυλακή!
Τι σ' ωφελεί αν ζήσης

Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

Η ποιότητα της αγάπης

Β' ΛΥΚΕΙΟΥ ΗΘΙΚΗ 5.2 ΕΡΩΤΑΣ (2ο δίωρο)






Βλέπουμε συχνά στη λογοτεχνία, στον κινηματογράφο ιστορίες ανθρώπων που έχουν μία παθιασμένη σχέση, μια σχέση στην οποία ο ένας κατατρώει τον άλλον. Ο ένας προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τον άλλον, να τον κατάσχει.

Βλέπουμε όμως και ένα άλλο είδος αγάπης, που το ονομάζουμε αγνότητα, στο οποίο ο ένας αγαπά τον άλλον με μια αγάπη, η οποία δεν είναι πείνα, δεν είναι επιθυμία κατοχής, αλλά είναι ειλικρίνεια, προσφορά του εαυτού και όχι προσπάθεια για κατοχή του άλλου. Πρόκειται για δύο άτομα που ενώνονται από αμοιβαία αγάπη, τόσο με την καρδιά όσο και με το μυαλό, αλλά και με το σώμα, όχι ως ζώα αλλά ως όντα που δίνουν τον εαυτό τους στον άλλον ως δώρο.

Όταν ήρθε η πτώση, η κατάσταση άλλαξε και πλέον ο άνθρωπος μπορεί να επιτύχει αυτήν τη σχέση μέσω του Χριστού και του Αγίου Πνεύματος μετά από έναν μακρύ και επίπονο αγώνα.

Με τον μητροπολίτη Αντώνιο του Σουρόζ

Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕ 3 KOINOTHTA 3.1 ΕΚΚΛΗΣΙΑ (1ο δίωρο)

Προσδοκώμενα Μαθησιακά Αποτελέσματα
Οι μαθητές/μαθήτριες να:
-                 διατυπώνουν συλλογισμούς για την Εκκλησία με βάση το σχετικό άρθρο του Συμβόλου της Πίστης,
-                 ταυτοποιούν κοινοτικά στοιχεία στους τρόπους έκφρασης (σύμβολα, εικόνες) και λειτουργίας της Εκκλησίας.


Παρουσιάζοντας:
Η Εκκλησία και τα εκκλησιαστικά σύμβολα.
-                 Ομαδοσυνεργασία – «Χάρτης εννοιών»: Οι μαθητές/μαθήτριες χωρίζονται σε ομάδες. Σε κάθε ομάδα δίνεται η λέξη «εκκλησία» (και η ετυμολογία της από λεξικό, π.χ. Μπαμπινιώτης, 2002) γραμμένη στο κέντρο, και εικόνες-σύμβολα της Εκκλησίας περιφερειακά (π.χ. ναυς, άμπελος).Οι μαθητές/μαθήτριες καλούνται να γράψουν κάτω από τη λ. εκκλησία συνειρμούς που τους γεννά η λέξη και η ετυμολογία της (π.χ. έκκληση, πρόσκληση, εκκλησία του Δήμου, κ.ο.κ.). Στη συνέχεια, καλούνται να συνδέσουν τη λ. Εκκλησία με μια εικόνα-σύμβολό της που τους αρέσει περισσότερο και να δικαιολογήσουν την επιλογή τους (γραπτώς κάτω από το σύμβολο). Ακολουθεί παρουσίαση στην ολομέλεια.



-                 Εναλλακτικά:
Ομαδοσυνεργασία –«Έντεχνος συλλογισμός (Artful thinking): Συνδέοντας, Επεκτείνοντας, Προκαλώντας»: Προβάλλονται φωτογραφίες με σύμβολα της εκκλησίας (ναυς, άμπελος, άγκυρα, το χριστόγραμμα, η λέξη ΙΧΘΥΣ, ο καλός ποιμήν, κ.ά.) και δίδονται σχετικά αγιογραφικά (π.χ. Ιω 10, 11· 14-15· Ιω 15, 5, Εβρ 6, 18β-
19) ή άλλα κείμενα (Σχολικό Βιβλίο Γ΄ Γυμνασίου, ΔΕ 10). Οι μαθητές/μαθήτριες καλούνται να αντιστοιχίσουν τα κείμενα με τα σύμβολα απαντώντας στις ερωτήσεις του προτεινόμενου μοτίβου.

Εφαρμόζοντας:



Η Εκκλησία ως λατρευτική κοινότητα.
«Θετικό - Αρνητικό»: Διαβάζονται ενδεικτικές φράσεις και καλούνται οι μαθητές/μαθήτριες να πάρουν θέση προς τον θετικό ή αρνητικό πόλο και να την υποστηρίξουν με επιχειρήματα: (π.χ -Όταν πηγαίνω εκκλησία νιώθω τον Θεό κοντά μου. -Δεν χρειάζεται να πηγαίνει κάποιος στην Εκκλησία για να είναι πιστός χριστιανός. -Η Εκκλησία είναι χρήσιμη μόνο για να τελούνται οι θρησκευτικές τελετές. -Μπορώ να αναπτύξω μόνος/μόνη μου την πνευματικότητά μου στο σπίτι μου. -Στην εκκλησία βρίσκω πραγματικό καταφύγιο, τόπο όπου ηρεμώ και βρίσκω τον πνευματικό εαυτό μου. -Στην εκκλησία όλοι με κρίνουν και μου λένε τι και πώς να το κάνω. -Στην εκκλησία συναντιέμαι με τους φίλους μου. -Στην εκκλησία είμαστε μια λατρευτική κοινότητα. -Στην εκκλησία συγχρωτιζόμαστε με ανθρώπους σαν κι εμάς. -Είναι ωραίο να προσευχόμαστε μαζί κ.ο.κ.)
-                 Εναλλακτικά:
«Έντεχνος Συλλογισμός (Artful Thinking): Ακούγοντας/διαβάζοντας 2Χ2 (παραλλαγή του 10Χ2)»: Οι μαθητές/μαθήτριες ακούν (ή διαβάζουν) τον ειρμό: «Τὸ στερέωμα, τῶν ἐπὶ σοὶ πεποιθότων, στερέωσον Κύριε τὴν Ἐκκλησίαν, ἣν ἐκτήσω, τῷ τιμίῳ σου αἵματι», ή τις φράσεις του ευαγγελίου « οὗ γάρ εἰσι δύο ἤ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν» (Μτ 18, 19-20) και «Καί ἰδού ἐγώ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Μτ 28, 20). Στη συνέχεια, σημειώνουν δύο λέξεις που συνδέονται με το νόημα του ειρμού/της φράσης. Ακολουθεί ερμηνεία (Κυπριανός Καρθαγένης, Ware, 2001) και σύντομη συζήτηση. Επαναλαμβάνεται η διαδικασία.

Διερευνώντας:
Χαρακτηριστικά της πρώτης Εκκλησίας.
-                 Ομαδοσυνεργασία –«Διήγηση βιβλικού κειμένου από άλλη προοπτική»: Δίνονται τα χωρία Πραξ 2, 42-47 και 4, 32-37 και απόσπασμα από την επιστολή Προς Διόγνητον. Οι μαθητές/μαθήτριες σε ομάδες επιχειρούν να διηγηθούν το ίδιο βιβλικό περιεχόμενο από την οπτική ενός χριστιανού της πρώτης κοινότητας (ενδεχομένως, εκφράζοντας και τα συναισθήματά του). Στη συνέχεια, διαβάζεται σε ολομέλεια απόσπασμα από την 1η Απολογία του Ιουστίνου και συγκρίνεται με όσα έγραψαν.

Η εκκλησιαστική κοινότητα

-                 Εναλλακτικά:
«Έντεχνος συλλογισμός (Artful thinking): Συνδέοντας, Επεκτείνοντας, Προκαλώντας»: Γίνεται προβολή παρουσίασης με φωτογραφίες και κατόψεις του πρώτου ευκτήριου οίκου της Δούρας Ευρωπού και δίνονται σχετικές πληροφορίες (π.χ. Στουφή) οι μαθητές/μαθήτριες αναζητούν εικόνες και σχεδιαγράμματα στο διαδίκτυο για τη Δούρα Ευρωπό). Οι μαθητές/μαθήτριες παρατηρούν προσεκτικά την αρχιτεκτονική και ιδίως τους χώρους που προβλέπονται για ποικίλες δραστηριότητες (π.χ. βαπτιστήριο σε όροφο, αυλή, διδασκαλείο, κύριο χώρο λατρείας). Συνδέουν τις νέες πληροφορίες με ό,τι ήδη γνωρίζουν, επεκτείνουν τη σκέψη τους σε νέες κατευθύνσεις και διατυπώνουν ενδεχομένως νέες ερωτήσεις, αναζητήσεις (το κεντρικό θέμα είναι ο τρόπος λειτουργίας της εκκλησιαστικής κοινότητας).

Αναπλαισιώνοντας:
Η Εκκλησία στο Σύμβολο της Πίστης.
-                 Ομαδοσυνεργασία «Χάρτης εννοιών»: Με τη βοήθεια βιβλικών χωρίων (Κολ 1,18, Εφ 5,25-27, Μκ 16, 15, Εβρ 3,1, Εφ 2,20 κ.ά.) θεολογικών κειμένων (π.χ Κύριλλος Ιεροσολύμων, Ι. Χρυσόστομος, Παπαθανασίου, 2009) και της εικόνας της Πεντηκοστής, οι μαθητές/μαθήτριες κατασκευάζουν έναν χάρτη εννοιών, για τα χαρακτηριστικά που αποδίδονται στην Εκκλησία μέσα στο Σύμβολο της Πίστεως («Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική») εξηγώντας σύντομα κάτω από κάθε όρο τη σημασία του.
-                 Εναλλακτικά:
«Έντεχνος συλλογισμός (Artful thinking): Ερμηνεία και αιτιολόγηση»: Δίνεται/Προβάλλεται η βυζαντινή εικόνα της Πεντηκοστής και το άρθρο 9 του Συμβόλου της Πίστεως. Οι μαθητές/μαθήτριες καλούνται να συνδυάσουν εικόνα και κείμενο, και να δώσουν μια αιτιολογημένη ερμηνεία και των δύο. (Επικουρικά θα μπορούσαν να δοθούν και κάποια σχετικά βιβλικά χωρία, π.χ. Κολ 1,18, Εφ 5,25- 27, Μκ 16, 15, Εβρ 3,1, Εφ 2,20).

Αξιολογώντας:
Η Εκκλησία σήμερα.
-                 «Σύγκριση κειμένων»: Δίνονται δύο κείμενα· το ένα είναι του Διονυσίου Αλεξανδρείας για τη δράση των χριστιανών σε επιδημία πανώλης, και το άλλο αφορά στο φιλανθρωπικό έργο μιας Εκκλησίας (π.χ. της Εκκλησίας της Αλβανίας). (Εναλλακτικά, θα μπορούσε να γίνει αναζήτηση στην ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος, «Κοινωνικό έργο»). Οι μαθητές/μαθήτριες συγκρίνουν τα κείμενα και επισημαίνουν τις ιδιαιτερότητες, τις ομοιότητες και τις διαφορές τους.
-                 Εναλλακτικά:
«Ομαδοσυνεργασία - Καθοδηγούμενη ιστοεξερεύνηση και δημιουργία WebQuest» με θέμα: Το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας σήμερα.

http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/koinonia.asp

Διαρκές το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας της Ελλάδος

Πέμπτη, 1 Φεβρουαρίου 2018

Το φως της Εκκλησίας

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕ 3 KOINOTHTA 3.1 ΕΚΚΛΗΣΙΑ




Από τη μία πλευρά η Εκκλησία είναι η παρουσία του Θεού μέσα στη δημιουργία Του. Ο Δημιουργός είναι παρών μέσα στον κόσμο και φέρει το θείο φως που λείπει από τους ανθρώπους.

Από την άλλη πλευρά φανερώνεται μέσα από την πληρότητα της Αγίας Τριάδας. Στην Εκκλησία κοινωνούμε όλο το μυστήριο της Αγίας Τριάδας, παρόλο που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τη δράση του, η οποία μας δίνει τη δυνατότητα να γίνουμε ζωντανά μέλη του Σώματου του Χριστού, να μετέχουμε αυτού του θείου φωτός.

Δεν αντιλαμβανόμαστε πάντα την παρουσία του Θεού. Αλλά αυτή επεκτείνεται σε ολόκληρο τον κόσμο. Δεν υπάρχει κάποιος ή κάτι που να μην τον έχει αγγίξει η θεϊκή αγάπη της παρουσίας Του.

«Ο κόσμος στον οποίο ζούμε περιέχει τη θεία παρουσία, παρόλο που και η θεία παρουσία περιέχει ολόκληρο τον κόσμο μέσα της.»

Με τον μητροπολίτη Αντώνιο του Σουρόζ

Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Η εκκλησιαστική κοινότητα

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕ 3 KOINOTHTA 3.1 ΕΚΚΛΗΣΙΑ




Χωρίς τον αδελφό μας δεν υπάρχει σωτηρία, επειδή κοντά σε εκείνον μαθαίνω να δίνω και να λαμβάνω αγάπη, κατανόηση. Μαθαίνω να τα μοιράζομαι όλα: τη χαρά, τη λύπη, τον πόνο, την αγάπη. Οι εκκλησιαστικές κοινότητες είναι με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος θεραπευτικές.

Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος δεν μας δίνονται, για να φτιάξουμε το ατομικό μας προφίλ, αλλά για να δομηθεί το Σώμα της Εκκλησίας. Δυστυχώς σήμερα υπάρχει μια μονομέρεια ως προς την κατανόηση της ποικιλίας των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.

Μια χριστιανική κοινότητα είτε είναι ενοριακή είτε μοναστική δομείται πάνω σε αυτήν την ποικιλία των χαρισμάτων: στο χάρισμα του λόγου, της παραμυθίας, της ευθυμίας, της φιλανθρωπίας, της μουσικής, της προσευχής και ούτω καθεξής. Όλα αυτά τα χαρίσματα συγκροτούν το Σώμα. Για να μας βοηθήσει ο Θεός να ανοιγόμαστε στους αδελφούς μας έχει μοιράσει τα χαρίσματα έτσι ώστε να έχουμε ανάγκη τον άλλον και να κινούμαστε προς αυτόν.

Με τον π. Χαράλαμπο (Λίβυο) Παπαδόπουλο

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Οι τρεις Ιεράρχες



Στιγμς π τ ζω κα τ ργο τν τριν εραρχν. 
Γι τ βίντεο χρησιμοποιήθηκαν ποσπάσματα π τν τηλεοπτικ σειρ «Δν εσαι μόνος» τς Μαρίας Χατζημιχάλη – Παπαλιο κα συγκεκριμένα π τ πεισόδια «συνάντηση λληνισμο-χριστιανισμο», «Μ. Βασίλειος, τ λιοντάρι το Χριστο» κα « οτοπία τς ξουσίας».
πίσης κούγεται μουσικ πόσπασμα π τ ργο το Χρίστου Τσιαμούλη «θως μός».

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Ο ιερέας στο γεγονός της Θείας Ευχαριστίας

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕ 3 KOINOTHTA 3.2 ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ (2ο δίωρο)




Ο μητροπολίτης Αντώνιος του Σουρόζ (Μπλουμ) περιγράφει τον τρόμο που πρέπει να διακατέχει τον ιερέα κατά την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας, τονίζοντας ότι η δύναμη της μεταβολής δεν έγκειται στην προσωπική ισχύ του ιερέα, αλλά αποκλειστικά στον Χριστό.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...