Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Bruce Springsteen - My City Of Ruins

"Now with these hands... I pray Lord... With these hands...I pray for the strength, Lord
I pray for the faith, Lord, we pray for your love, Lord, we pray for the lost, Lord, we pray for this world, Lord...
Come on, rise up... Come on, rise up"






My city of ruins

There is a blood red circle
On the cold dark ground
And the rain is falling down
The church door's thrown open
I can hear the organ's song
But the congregation's gone
My city of ruins
My city of ruins


Now the sweet bells of mercy
Drift through the evening trees
Young men on the corner
Like scattered leaves,
The boarded up windows,
The empty streets
While my brother's down on his knees
My city of ruins
My city of ruins

Come on, rise up! Come on, rise up!
Come on, rise up! Come on, rise up!
Come on, rise up! Come on, rise up!

Now's there's tears on the pillow
Darlin' where we slept
And you took my heart when you left
Without your sweet kiss
My soul is lost, my friend
Tell me how do I begin again?
My city's in ruins
My city's in ruins

Now with these hands,
With these hands,
With these hands,
I pray Lord
With these hands, 
With these hands,
I pray for the strength, Lord
With these hands,
With these hands,
I pray for the faith, Lord
We pray for your love, Lord
We pray for the lost, Lord
We pray for this world, Lord
We pray for the strength, Lord
We pray for the strength, Lord

Come on
Come on
Come on, rise up
Come on, rise up
Come on, rise up
Come on, rise up
Come on, rise up
My city of ruins

Υπάρχει ένας αιματηρός κόκκινος κύκλος
Πάνω στο ψυχρό σκουρόχρωμο έδαφος
Και η βροχή πέφτει κάτω
Η πόρτα της εκκλησίας ανοίγει  διάπλατα
Μπορώ να ακούσω το τραγούδι του όργανου,
Αλλά η εκκλησία έχει σχολάσει 
Η πόλη μου από ερείπια
Η πόλη μου από ερείπια 

Τώρα οι γλυκιές καμπάνες του ελέους
Σκορπούν μέσα από τα βραδινά δέντρα
Νεαροί άνδρες στη γωνία
Σαν διάσπαρτα φύλλα,
Τα σηκωμένα παράθυρα,
Οι άδειοι δρόμοι
Ενώ ο αδελφός μου είναι γονατιστός,
 Η πόλη μου από ερείπια
Η πόλη μου από ερείπια

Έλα, σήκω επάνω! Έλα, σήκω επάνω!
Έλα, σήκω επάνω! Έλα, σήκω επάνω!
Έλα, σήκω επάνω! Έλα, σήκω επάνω!

Τώρα υπάρχουν δάκρυα στο μαξιλάρι
Αγάπη μου όπου κοιμηθήκαμε
Και πήρες την καρδιά μου όταν έφυγες
 χωρίς το γλυκό φιλί σου
Η ψυχή μου έχει χαθεί, φίλε μου
 Πες μου πώς μπορώ να ξεκινήσω και πάλι;
 Η πόλη μου από ερείπια
 Η πόλη μου από ερείπια

Τώρα με αυτά τα χέρια,
Με αυτά τα χέρια,
 Με αυτά τα χέρια,
Προσεύχομαι Κύριε
Με αυτά τα χέρια,
Προσεύχομαι για τη δύναμη, Κύριε
 Με αυτά τα χέρια,
Με αυτά τα χέρια,
Προσεύχομαι για την πίστη, Κύριε
Προσευχόμαστε για την αγάπη σου, Κύριε Προσευχόμαστε για τους χαμένους,Κύριε
Προσευχόμαστε για αυτόν τον κόσμο, Κύριε Προσευχόμαστε για τη δύναμη, Κύριε

Έλα, σήκω επάνω!
 Έλα, σήκω επάνω!
Έλα, σήκω επάνω!
Έλα, σήκω επάνω!
Έλα, σήκω επάνω!
 Έλα, σήκω επάνω!

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ταφικά έθιμα σε διάφορες θρησκείες


Συλλογή φωτογραφιών που απεικονίζουν σκηνές με ταφικά έθιμα (π.χ. ταφή ή καύση νεκρών) σε διάφορες θρησκείες καθώς και περισσότερες σχετικές πληροφορίες για την κάθε φωτογραφία.
http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/...

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕ 5 ΚΑΚΟ 5.2 ΘΑΝΑΤΟΣ (2ο δίωρο)

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Β' ΛΥΚΕΙΟΥ ΗΘΙΚΗ 5.4 ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ (4ο δίωρο)

1. Σας βεβαιώνω πως ό,τι κρατήσετε ασυγχώρητο στη γη, θα είναι ασυγχώρητο και στον ουρανό και ό,τι συγχωρήσετε στη γη θα είναι συγχωρημένο και στον ουρανό. 


2. Σε όποιους συγχωρήσετε τις αμαρτίες, θα τους είναι συγχωρημένες• σε όποιους τις κρατήσετε ασυγχώρητες, θα κρατηθούν έτσι.

Προσδοκώμενα Μαθησιακά Αποτελέσματα
Οι μαθητές/ μαθήτριες να:
-          προσδιορίζουν το περιεχόμενο της συγχώρησης στον Χριστιανισμό και τα αίτια που δυσχεραίνουν την έκφρασή της,
-          εξετάζουν τη νοηματοδότηση της συγχώρησης από τις θρησκείες.


Παρουσιάζοντας:
Απόψεις των νέων για τη συγχώρηση.
-          «Σκέψου, συζήτησε, μοιράσου (TPS)»: Οι μαθητές/μαθήτριες επιχειρούν να δώσουν τον ορισμό της λέξης συγχώρηση και απαντούν σε ερωτήσεις, όπως: πόσο σημαντική είναι η συγχώρεση σε μια σχέση (φιλική, επαγγελματική, οικογενειακή, ερωτική) και γιατί; Πόσο συχνά εμφανίζονται οι λέξεις συγγνώμη, συγχώρηση, μετάνιωσα, στο λεξιλόγιο των σύγχρονων ανθρώπων;
-          Εναλλακτικά:
«Θετικό-αρνητικό»: Διαβάζονται προτάσεις με θέμα τη συγχώρηση (π.χ. «Πρέπει να τους συγχωρούμε όλους», «Μπορούμε να συγχωρούμε τους άλλους», «Η συγχώρηση είναι το αντίθετο της εκδίκησης», «Η συγχώρηση δείχνει δύναμη ψυχής», «Ὀφθαλμόν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ», «Η συγχώρηση είναι σημάδι αδυναμίας» κ.ο.κ.). Οι μαθητές/μαθήτριες πλησιάζουν στο θετικό ή στο αρνητικό και δικαιολογούν τη στάση τους.
Ζητώ συγνώμη.... - Γιάννης Μηλιώκας
Εφαρμόζοντας:
Το θρησκευτικό περιεχόμενο της συγχώρησης.
-          «Ομαδοσυνεργασία – Διήγηση βιβλικού κειμένου από άλλη προοπτική»: Ο/Η εκπαιδευτικός διαβάζει στην ολομέλεια την παραβολή του σπλαχνικού πατέρα (Ασώτου υιού) (Λκ 15, 1-32). Οι μαθητές/μαθήτριες σε ομάδες αποδίδουν την ίδια ιστορία, όπως θα την αποτύπωνε ο σπλαχνικός πατέρας.
-          Εναλλακτικά:
«Έντεχνος συλλογισμός (Artfulthinking): Βλέπω, ισχυρίζομαι, αναρωτιέμαι»: Προβάλλεται πίνακας με θέμα τη συγχώρεση (π.χ. ο Χριστός και η μοιχαλίδα). Ακολουθεί κριτική επεξεργασία με βάση το προτεινόμενο μοτίβο.

Διερευνώντας:
Το νομικό, το θρησκευτικό και το αγαπητικό πνεύμα της συγχώρησης. Η συγχώρηση στον Χριστιανισμό και στις θρησκείες.
-          «Έντεχνος συλλογισμός (Artfulthinking): Δημιουργικές ερωτήσεις» με θέμα την αντιμετώπιση ανθρώπου που έσφαλε. Προβάλλονται τρεις εικόνες ή φωτογραφίες αντίστοιχες με τα θέματα της φυλάκισης, της θανατικής ποινής και του Χριστού «ἐν φυλακῇ…» (Μτ 25, 36). Οι μαθητές/μαθήτριες έχουν στη διάθεσή τους κείμενα (π.χ.   Στανιλοάε, Χάγουελ, Ζιάκας) για τη συγχώρηση από τον Χριστιανισμό και από μια άλλη θρησκεία (που θα επιλέξει προηγουμένως ο/ η εκπαιδευτικός).

-          Εναλλακτικά:
«Τοποθέτηση απέναντι στο κείμενο»: Δίνεται στους μαθητές/στις μαθήτριες η περικοπή για τον Χριστό και τη μοιχαλίδα (Ιω 8, 1-11), τα χωρία Λευϊτ 20,10, Δευτ 22, 22 (για την ποινή της μοιχείας) και ένα κείμενο για την αντιμετώπιση της μοιχείας στο Ισλάμ (Κοράνιο, σούρες 17, 32· 24, 2-5, Ζιάκας, 1988). Ακολουθούν ερωτήσεις (π.χ. τι μ’ ενοχλεί; τι μ’ αρέσει; ποια πρόταση μ’ αγγίζει;), τοποθετήσεις και ανταλλαγή απόψεων των μαθητών/μαθητριών.

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΣΩΖΕΙ ΤΗ ΜΟΙΧΑΛΙΔΑ
Δημιουργία του θεολόγου Μπάλτου Ιωάννη

1. Ιω 8, 1-11: Ο Ιησούς συγχωρεί τη μοιχαλίδα

1 Ο Ιησούς πήγε στο όρος των Ελαιών. 2Αλλά πρωί πρωί γύρισε πάλι στο ναό, κι όλο το πλήθος ερχόταν κοντά του. Αυτός κάθισε και τους δίδασκε. 3Τότε οι δάσκαλοι του νόμου και οι Φαρισαίοι φέρνουν μια γυναίκα που την είχαν πιάσει να διαπράττει μοιχεία· την έβαλαν στη μέση 4και του είπαν: «Διδάσκαλε, αυτή τη γυναίκα την έπιασαν επ’ αυτοφώρω να διαπράττει μοιχεία. 5Ο Μωυσής στο νόμο μάς έχει δώσει εντολή να λιθοβολούμε τέτοιου είδους γυναίκες. 6Εσύ τι γνώμη έχεις;» Αυτό το ’λεγαν για να του στήσουν παγίδα, ώστε να βρουν κάποια κατηγορία εναντίον του. Ο Ιησούς τότε έσκυψε κάτω και με το δάχτυλο έγραφε στο χώμα. 7Καθώς όμως επέμεναν να τον ρωτούν, σηκώθηκε πάνω και τους είπε: «Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος πέτρα πάνω της». 8Κι έσκυψε πάλι κάτω κι έγραφε στο χώμα. 9Αυτοί όμως, όταν άκουσαν την απάντηση, άρχισαν με πρώτους τους γεροντότερους να φεύγουν ένας ένας, μέχρι και τον τελευταίο· κι έμεινε μόνος ο Ιησούς και η γυναίκα στη μέση. 10Τότε σηκώθηκε όρθιος ο Ιησούς και τη ρώτησε: «Γυναίκα, πού είναι οι κατήγοροί σου; Κανένας δε σε καταδίκασε;» 11«Κανένας, Κύριε», απάντησε εκείνη. «Ούτε εγώ σε καταδικάζω», της είπε ο Ιησούς· «πήγαινε, κι από ’δω και πέρα μην αμαρτάνεις πια».».

«ΠΑΤΕΡ ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥ ΓΑΡ ΟΙΔΑΣΙ ΤΙ ΠΟΙΟΥΣΙ»


Ο Θεός της αγάπης, συγχωρεί τους σταυρωτές Του, προσεύχεται γι’ αυτούς
 στον Ουράνιο Πατέρα Του και τους δικαιολογεί.
«Πάτερ ἄφες αὐτοῖς· οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι» .......
«Πατέρα μου, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν».
Μας διδάσκει την αρετή της συγχώρεσης, μας....... δείχνει τον τρόπο
 για να πλησιάσουμε Τον Θεό τον δρόμο που οδηγεί στη Θέωση.


Αναπλαισιώνοντας:
Αίτια που δυσχεραίνουν τη συγχώρηση και την έκφραση αγάπης στη ζωή των πιστών. Η αγάπη ως βάση για τη συγχώρηση.
-          «Μελέτη περίπτωσης»: Δίνεται στους μαθητές/στις μαθήτριες κείμενο κάποιου κρατούμενου στη φυλακή (π.χ. επιστολή κρατούμενου προς τον π. Γερβάσιο Ραπτόπουλο). Οι μαθητές/μαθήτριες καλούνται να περιγράψουν τα βιώματα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα του προσώπου αυτού, προσπαθώντας να ανακαλύψουν τα αίτια που δυσχεραίνουν τη συγχώρηση και να συνδέσουν την αγάπη με τη συγχώρηση.


ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΕΩΣ

-          Εναλλακτικά:
«Ρόλος στον τοίχο»: Πρώτα δίνεται στους μαθητές/στις μαθήτριες ένα απόσπασμα λογοτεχνικού κειμένου (π.χ. Β. Ουγκό, Η τελευταία ημέρα ενός κατάδικου ή Οι Άθλιοι ή Φ. Ντοστογιέφσκι, Έγκλημα και Τιμωρία) και ακολουθεί η τεχνική «ρόλος στον τοίχο». Μέσα στο περίγραμμα οι μαθητές/μαθήτριες γράφουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα ενός καταδικασμένου σε θάνατο, ενώ έξω από το περίγραμμα γράφουν τις σκέψεις του ανθρώπου που υπέστη τη βλάβη απ’ αυτόν ή των συγγενών του.

Αξιολογώντας:
Αξιολόγηση των θέσεων του Χριστιανισμού και των θρησκειών για τη συγχώρηση.
-          «Σύνταξη επιστολής»: Ένας πιστός/Μια πιστή (της χριστιανικής ή άλλης θρησκείας) γράφει επιστολή σε κάποιον που τον αδίκησε ή σε κάποιον που αδίκησε.
-          Εναλλακτικά:
«Θετικό-αρνητικό»: Οι μαθητές/μαθήτριες παίρνουν θέση και δικαιολογούν τη στάση τους σε προτάσεις, όπως: «Η θρησκευτική πίστη προάγει τη διάθεση συγχώρησης», «Η θρησκεία διδάσκει τη μετάνοια», «Η συγχώρηση είναι για τον πιστό μιας θρησκείας σημάδι αδυναμίας».

ΥΛΙΚΟ



5.4 Συγχώρεση - Β΄ Λυκείου



Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: Η αληθινή συγχώρεση


Το σακί με τις πατάτες


Η συγχώρεση δεν αλλάζει το παρελθόν αλλά »μεγαλώνει» το μέλλον


Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕ 5 ΚΑΚΟ 5.5 ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ/ΕΞΑΡΤΗΣΗ (5ο δίωρο)

Προσδοκώμενα Μαθησιακά Αποτελέσματα
Οι μαθητές/ μαθήτριες να:
-          αξιοποιούν τη χριστιανική διδασκαλία για την υποδούλωση στο κακό στην προσέγγιση φαινομένων εξάρτησης,
-           διατυπώνουν προτάσεις  με θρησκευτικά κριτήρια για την αντιμετώπιση σύγχρονων φαινομένων δουλείας.

Βιώνοντας:
Σύγχρονες μορφές εξάρτησης και δουλείας.
-          «Ιδεοθύελλα» με τη λέξη δουλεία/εξάρτηση. Ακολουθεί προβολή βίντεο ή φωτογραφιών με θέματα περί σύγχρονης δουλείας (trafficking, ναρκωτικά, Η/Υ, διαδίκτυο, έξεις, αλκοολισμός, συμμορίες, σέκτες κ.ά.).

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ : ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ

ΚΛΙΚ πάνω στην εικόνα

-          Εναλλακτικά:
«Ανάγνωση φωναχτά»: αποσπάσματα από μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν μορφές εξάρτησης. Χάρτης εννοιών με θέμα διάφορες μορφές εξάρτησης /υποδούλωσης.

Νοηματοδοτώντας:
Αφοσίωση και υποδούλωση στον Χριστιανισμό.
-          «Σκέψου, Γράψε, συζήτησε, Μοιράσου (TWPS»: Οι μαθητές/μαθήτριες νοηματοδοτούν τον όρο «δούλος του Θεού» με τη βοήθεια αγιογραφικών αναφορών στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη και στα μυστήρια της Εκκλησίας (πχ, Ιω. 15, 14-15, Τιτ. 1,1, Γαλ.1,10 κλπ, «Βαπτίζεται ο δούλος του Θεού…, μεταλαμβάνει…νυμφεύεται …», κ.ά)  και θεολογικών κειμένων (βλ. σχολικό βιβλίο Θρησκευτικών Γ΄Λυκείου «Χριστιανική Ηθική»)


«Η Εκκλησία συχνά αποκαλεί τον πιστό άνθρωπο “δούλο Θεού” (π.χ. “βαπτίζεται ο δούλος τον Θεού ...”, ”νυμφεύεται ο δούλος του Θεού...”). Αυτό δεν πρέπει να προκαλεί σύγχυση. Η Εκκλησία διαμόρφωσε τα σχετικά κείμενά της σε μια εποχή όπου υπήρχε ο θεσμός της δουλείας. Με την έκφραση αυτή η Εκκλησία δεν αποδεχόταν τη δουλεία, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Δήλωνε κάτι ανατρεπτικό: ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι ελεύθερος από κάθε δουλεία σε ανθρώπους ή σε καταστάσεις.
Απέναντι, λοιπόν, σε όλους τους επίδοξους αφέντες και τυράννους που επιθυμούν να τον σκλαβώσουν, ο Χριστιανός δηλώνει ότι δε δέχεται να δουλωθεί από κανέναν, αφού ο ίδιος είναι ήδη δουλωμένος σε έναν Κύριο, αλλά και κανένας δεν έχει δικαίωμα να υποδουλώνει αυτόν που ελεύθερα επιλέγει να είναι “δούλος” του Θεού. Μόνο που ο Κύριος αυτός είναι παράξενος. Έγινε δούλος και θυσιάστηκε για να κάνει το “δούλο” του παιδί του και ελεύθερο. Με δυο λόγια, δούλος Θεού σημαίνει γιος του Θεού, άρα ελεύθερος από κάθε εξαναγκασμό και σκλαβιά. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Απ. Παύλου, ο οποίος επανειλημμένα αποκαλεί τον εαυτό του “δούλο” του Θεού και βιώνει αυτήν την πραγματικότητα ως κατεξοχήν πράξη ελευθερίας».


Παπαθανασίου, Α., Μπέγζος, Μ., Βιβλίο Θρησκευτικών Γ΄ Λυκείου (2014): Θέματα Χριστιανικής Ηθικής, σελ. 38-39.
-          Εναλλακτικά:                                                                                                                   «Διδακτικός  διάλογος». «Η αληθινή ελευθερία από κάθε δουλεία και η εν Χριστώ  δουλεία», για την κατανόηση του όρου «Δούλος Κυρίου»

Αναλύοντας:
Σχέσεις εξάρτησης, σχέσεις ελευθερίας στον Χριστιανισμό και σε άλλες θρησκευτικές αντιλήψεις.
-           « Έντεχνος Συλλογισμός (Artful Thinking)-Βλέπω, ισχυρίζομαι, αναρωτιέμαι»:  Προβάλλεται εικόνα (π.χ. π. Σταμάτη Σκλήρη "Ο φυλακισμένος με την πορφύρα", 1996). Συζήτηση για το θέμα πάθη/απελευθέρωση με βοηθητικό θεολογικό κείμενο (π.χ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Κάλλιστου Διοκλείας κλπ).
Αλληγορία της αυτοφυλάκισης στα πάθη μας. Τα κάγκελα είναι κομμένα,
παρ' όλ' αυτά ο φυλακισμένος δεν μπορεί να αποδράσει,
επειδή είναι δέσμιος μιας και μόνο αλυσίδας.
(π. Σταμάτη Σκλήρη. "Ο φυλακισμένος με την πορφύρα", 1996).

«Εξέτασε τις θεραπείες που πρέπει να χρησιμοποιήσεις γι’ αυτές τις κακές σου έξεις και συνήθειες. Από τις θεραπείες αυτές η πρώτη είναι το να θέλεις να διορθωθείς όχι αμφιβάλλοντας, αλλά αποφασιστικά. Διότι οι σωματικές ασθένειες μπορούν να θεραπευθούν και χωρίς την θέλησή μας, οι ασθένειες όμως της ψυχής χωρίς να το θέλουμε, δεν είναι δυνατό να θεραπευθούν. Διότι και γι’ αυτές χρειάζεται μία αποφασιστική θέληση του ασθενή, για να ιατρευθεί και να χρησιμοποιήσει τα μέσα και τα όργανα εκείνα, τα οποία είναι κατάλληλα για τη θεραπεία».


Νικοδήμου Αγιορείτου (2008). Πνευματικά Γυμνάσματα. Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, σελ. 433.

«…Λέγοντας πάθη εννοούμε οποιαδήποτε άλογη επιθυμία που κατακτά βίαια την ψυχή· τον θυμό, τη ζήλεια, τη λαιμαργία, την επιθυμία για δύναμη, την υπερηφάνεια και τα υπόλοιπα. Πολλοί από τους Πατέρες θεωρούν τα πάθη σαν κάτι βασικά κακό, δηλαδή σαν εσωτερικές αρρώστιες, ξένες προς την αληθινή φύση του ανθρώπου. Μερικοί απ’ αυτούς όμως υιοθετούν μια πιο θετική άποψη, θεωρώντας τα πάθη δυναμικές ωθήσεις, βαλμένες μέσα στον άνθρωπο από το Θεό, και επομένως καλές στο βάθος τους, αν και προς το παρόν έχουν διαστραφεί από την αμαρτία. Πάνω σ’ αυτήν την πιο λεπτή άποψη, σκοπός μας  δεν είναι να εξαλείψουμε τα πάθη, αλλά να αλλάξουμε κατεύθυνση στις ενέργειές τους. Η ανεξέλεγκτη οργή μπορεί να μετατραπεί σε δίκαιη αγανάκτηση, η γεμάτη κακεντρέχεια ζήλεια σε ζήλο για την αλήθεια, η σεξουαλική επιθυμία σε έρωτα αγνό μέσα στη ζέση του. Τα πάθη επομένως πρέπει να εξαγνισθούν κι όχι να σκοτωθούν· να παιδαγωγηθούν· κι όχι να ξεριζωθούν· να χρησιμοποιηθούν θετικά κι όχι αρνητικά. Στους εαυτούς μας και στους άλλους λέμε: όχι “καταπίεση” αλλά “μεταμόρφωση” […].
Ξέροντας ότι ο άνθρωπος δεν είναι άγγελος, αλλά μια ενότητα σώματος και ψυχής, η Ορθόδοξη Εκκλησία επιμένει στην πνευματική αξία της σωματικής νηστείας. Δεν νηστεύουμε γιατί είναι ακάθαρτο στην πράξη του φαγητού και του ποτού. Αντίθετα, η τροφή και το ποτό είναι δώρα του Θεού, στα οποία πρέπει να μετέχουμε με απόλαυση και ευγνωμοσύνη. Νηστεύουμε όχι γιατί περιφρονούμε τα θεϊκά δώρα του Θεού, αλλά για να αποκτήσουμε επίγνωση του ότι είναι πράγματι δώρο, ώστε να εξαγνίσουμε το “τρώγειν” και το “πίνειν”, και να τα καταστήσουμε όχι μια υποχώρηση στη λαιμαργία μας, αλλά ένα μυστήριο κι ένα μέσο επικοινωνίας με τον Δοτήρα. Αν κατανοηθεί έτσι, η ασκητική νηστεία δεν εναντιώνεται στο σώμα, αλλά στη σάρκα. Σκοπός της δεν είναι να εξασθενήσει το σώμα καταστροφικά, αλλά να το καταστήσει πνευματικά πιο δημιουργικό».

Καλλίστου Γουέαρ, επισκόπου Διοκλείας (71982). Ο Ορθόδοξος Δρόμος, Αθήνα: Επτάλοφος, σελ. 133-134.

-          Εναλλακτικά:
«Σκέψου, συζήτησε, μοιράσου: TPS»: 1. Ιωβηλαίο έτος (Λευ 25, 8-55). Ποια αντίληψη υπάρχει πίσω απ’ αυτή την εντολή; Ποιες δυνατότητες προσωπικές και κοινωνικές ανοίγονται;  / Ιμπάντα = λατρεία + υποδούλωση στον Αλλάχ.

Εφαρμόζοντας:
Θεολογικά επιχειρήματα για την αντιμετώπιση σύγχρονων φαινομένων δουλείας.
-          «Θέατρο φόρουμ»: Θέατρο ρόλων μιας σκηνής (με λόγια ή χωρίς λόγια) υποδούλωσης ή εξάρτησης (ναρκωτικά, υπολογιστές, συνήθειες, έξεις, αλκοολισμός,  αυτοκαταστροφή), όπου σε δεύτερη φάση οι θεατές (μαθητές/μαθήτριες) επεμβαίνουν και δίνουν πιθανή λύση /εναλλακτική στάση στο πρόβλημα, με βάση τη θεολογική αντίληψη περί ελευθερίας. Εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί η «τεχνική ανίχνευσης της σκέψης του ρόλου» .
-          Εναλλακτικά:
«Μελέτη περίπτωσης»: «Μια σύγχρονη μορφή δουλείας: εξάρτηση και υποδούλωση στο Διαδίκτυο». Οι μαθητές συζητούν για το φαινόμενο. Εντοπίζουν αίτια και συνέπειες στην καθημερινότητά τους και προτείνουν τρόπους «θεραπείας»  και απεξάρτησης, ως κατ΄εξοχήν πράξεις ελευθερίας συνδέοντάς τες με τη θεολογική αντίληψη περί ελευθερίας.

Οι προσπάθειες μιας μητέρας να ξεκολλήσει από την οθόνη τον αποπροσανατολισμένο γιο της, και να τον επαναφέρει στις εικόνες της πραγματικότητας.

Internet Addiction


1.      Δραστηριότητα: Το κακό στο σύγχρονο κόσμο: Σύγχρονες μορφές δουλείας,
2.      Δραστηριότητα: Σταθμοί στην ιστορία της δουλείας,

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕ 5 ΚΑΚΟ 5.4 ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ (4ο δίωρο)

        Ο Χριστιανισμός ως θρησκεία της αγάπης και της ελευθερίας δεν μπορεί παρά να αρνείται το φανατισμό. Αυτό φαίνεται στη ζωή και το έργο του Ιησού Χριστού που χαρακτηρίστηκε από την αγάπη και το σεβασμό στον άνθρωπο. Το ίδιο και στη συμπεριφορά των Αποστόλων, ενώ στα κείμενα της Καινής Διαθήκης δεν αναφέρεται πουθενά εντολή για χρήση βίας στη διάδοση του Χριστιανισμού. Στην πορεία, βέβαια, της ιστορίας πρέπει να διακρίνουμε ανάμεσα στην ουσία του Χριστιανισμού και στα λάθη μερικών χριστιανών, που δεν αντιλήφθηκαν σωστά το χριστιανικό μήνυμα της ελευθερίας ή για αλλότριους προς την πίστη σκοπούς χρησιμοποίησαν βία στην αντιπαράθεσή τους να επιβάλουν την άποψη τους. 


Προσδοκώμενα Μαθησιακά Αποτελέσματα
Οι μαθητές/ μαθήτριες να:
-   διακρίνουν τα αίτια και τις μορφές του θρησκευτικού φανατισμού,
-    κρίνουν τη θέση του Χριστιανισμού για την υπέρβαση του φανατισμού.

Βιώνοντας:
Επισήμανση φαινομένων φανατισμού.
-          «Ιδεοθύελλα»: Οι μαθητές/μαθήτριες εντοπίζουν και καταγράφουν εκδηλώσεις φανατικών συμπεριφορών, που έχουν παρατηρήσει στο περιβάλλον τους.
-          Εναλλακτικά:
«Ομαδοσυνεργασία»: Οι μαθητές/μαθήτριες επιλέγουν ένα πρόσωπο ή μια ομάδα ανθρώπων, που έχει εκδηλώσει φανατικές συμπεριφορές. Στη συνέχεια, κάθε ομάδα διαλέγει δύο προσωπικά συναισθήματα και μια ερώτηση που θα έκαναν, αν βρίσκονταν απέναντι σε αυτά τα πρόσωπα και είχαν τη δυνατότητα να διαλεχθούν μαζί τους.
 

                                                             Ματωμένη Κυριακή


Οι στίχοι είναι βασισμένοι σε ένα ιστορικό γεγονός, που συνέβη την Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 1972, στο Derry ή Londonderry όπως είναι γνωστό στην Ευρώπη. Το Londonderry είναι η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Βορείου Ιρλανδίας και το συγκεκριμένο επεισόδιο μεταξύ καθολικών και προτεσταντών δεν ήταν το πρώτο που συνέβαινε. Τέτοια επεισόδια μίσους και θρησκευτικού φανατισμού ήταν πολύ συνηθισμένα στις πόλεις της Βορείου Ιρλανδίας. Ξεκίνησε με την …παραδοσιακή ρίψη πετρών κι άλλων αντικειμένων στις βρετανικές δυνάμεις, που στην αρχή διατήρησαν ψύχραιμη στάση αλλά όταν τα επεισόδια εντάθηκαν, ο βρετανικός στρατός άρχισε να πυροβολεί κατά του πλήθους, σκοτώνοντας 14 αθώους
http://www.rockmachine.gr/2017/02/u2-sunday-bloody-sunday.html
Νοηματοδοτώντας:
Εννοιολόγηση του θρησκευτικού φανατισμού.
-          «Ομαδοσυνεργασία»: Με αφορμή ένα σκίτσο (π.χ. Ζαμπίκος), οι μαθητές/μαθήτριες καταγράφουν μια δική τους λεζάντα και συζητούν περιπτώσεις θρησκευτικού φανατισμού, τις οποίες ήδη γνωρίζουν. Επιλέγουν και παρουσιάζουν μία από αυτές στην ολομέλεια.
-          Εναλλακτικά:
«Ομαδοσυνεργασία»: Δίνεται στους μαθητές/μαθήτριες κείμενο σχετικό με τη θρησκευτική ελευθερία (Σύνταγμα, άρθρο 13), το οποίο το επεξεργάζονται σε ομάδες. Έπειτα αναλύουν μία περίπτωση θρησκευτικού φανατισμού, που γνωρίζουν και που έχει σχέση με τη θρησκευτική ελευθερία. Επισημαίνουν τι θεωρούν ως το πιο σημαντικό, μία σκέψη και μία απορία τους, και τέλος ακολουθεί παρουσίαση - συζήτηση στην ολομέλεια.



Θρησκευτικός φανατισμός μέσα από σκίτσα.
Δημιουργία του θεολόγου Μπάλτου Ιωάννη



ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΣΤ' ΟΝΟΜΑ ΘΕΩΝ


 Η Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου

Αναλύοντας:
Διαστάσεις του θρησκευτικού φανατισμού. Η θέση του Χριστιανισμού.
-          «Ομαδοσυνεργασία» και «Ρόλος στον τοίχο»: Δίνονται κατ’ επιλογή στις ομάδες κείμενα σχετικά με τον θρησκευτικό φανατισμό (πχ. Γιαννουλάτος, Ιγνάτιος, Μαντζαρίδης, Στογιάννος,Δρίτσας, Μόσχος, Παπαλεξανδρόπουλος). Οι μαθητές/μαθήτριες υπογραμμίζουν μία βασική ιδέα και την παρουσιάζουν στην ολομέλεια. Στη συνέχεια «Ρόλος στον τοίχο»: Ένας φανατικός θρησκευόμενος. Τι σκέφτεται, ποια τα συναισθήματα για τη θρησκευτική του κοινότητα (μέσα στο περίγραμμα), τι σκέφτεται και ποια τα συναισθήματα για τους πιστούς μιας άλλης κοινότητας (έξω από το περίγραμμα). Στη συνέχεια, οι μαθητές/μαθήτριες καλούνται να φτιάξουν την ταυτότητά του (όνομα, ηλικία, μόρφωση, επάγγελμα, ασχολίες, κ.λπ.). Ακολουθούν οι ερωτήσεις: Τι παρατηρείτε; ποιο είναι το προφίλ του φανατικού θρησκευόμενου, γιατί γίνεται φανατικός, τι του λείπει και τι ψάχνει στον φανατισμό; Τι θα τον συμβούλευε ένας χριστιανός/μία χριστιανή;
-          Εναλλακτικά:
«Μελέτη περίπτωσης»: «Απόστολος Παύλος. Από φανατικός διώκτης πιστός μαθητής». Οι μαθητές/μαθήτριες σε ομαδοσυνεργασία καταγράφουν τις σκέψεις του Αποστόλου πριν και μετά τη μεταστροφή του. Κατά περίπτωση δίνεται κείμενο που περιγράφει την μεταστροφή του Παύλου (πχ. Καραχάλιας, Μπράτη, Πασσάκος, Φίλιας). [Οι μαθητές/μαθήτριες μπορούν να βοηθηθούν από το υλικό που χρησιμοποίησαν στο μάθημα για την πίστη και ειδικότερα στο δίλημμα: «Πιστεύω σε... / πιστεύω ότι…»]. Ακολουθεί συζήτηση για τις αιτίες, το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα του θρησκευτικού φανατισμού, καθώς και για τις διαφορές του με τη χριστιανική πίστη.

Εφαρμόζοντας:
Αντιμετώπιση του θρησκευτικού φανατισμού.
-          «Δάσκαλος σε ρόλο». Ο/Η εκπαιδευτικός υποδύεται έναν φανατικό συμμαθητή/μια φανατική συμμαθήτρια. Οι μαθητές/μαθήτριες τού/τής περιγράφουν πώς αισθάνονται και ποιες δυσκολίες αναφύονται στις μεταξύ τους σχέσεις. Θέτουν ερωτήματα, διερευνούν τα κίνητρά του/της και επιχειρηματολογούν, με βάση όσα έμαθαν στο προηγούμενο στάδιο του μαθήματος, προσπαθώντας να τον/την αποτρέψουν από αυτή την επιλογή.
-          Εναλλακτικά:
«Δημόσια επιστολή διαμαρτυρίας»: Οι μαθητές/μαθήτριες απευθύνονται σε δημόσιο πρόσωπο, που εκφράζει έναν φανατικό δημόσιο λόγο, ένα κήρυγμα μισαλλοδοξίας. Επισημαίνουν τις συνέπειες αυτού του «κηρύγματος» και εκφράζουν τις δικές τους απόψεις. Τεκμηριώνουν τις θέσεις τους με επιχειρήματα που προέρχονται από το προηγούμενο στάδιο του μαθήματος. Οι καλύτερες επιστολές μπορούν να αναρτηθούν σε ιστοσελίδα του μαθήματος ή του σχολείου.

      Κουίζ: Φανατισμός και ανεξιθρησκία,


ΥΛΙΚΟ

21. ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΙΑ

Θρησκευτικός φανατισμός


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...